อ่า..............จะเริ่มด้วยอายัยดีหละ
ชีวิตในรั้วมหาลัยก้อผ่านมา 2 เดือนได้เเล๊นเนอะ........ก้อยังงงๆๆๆๆๆเฟลๆๆอยู่
ชีวิตดูเหมือนวุ่นวายยังไงชอบกล ทั้งๆที่ก็มะได้อยู่คณะมากมายเหมือนเพื่อนคนอื่นๆๆ
จิงๆๆก้อได้ทำในสิ่งที่อยากทำเหมือนกันแหละในช่วงเวลาที่มาอยู่ในบางกอกเนี้ยะ
อย่างเช่น........ได้เจอพี่จูน พี่เอ็ม พี่ยุ้ย พี่ฐา พี่โบเฮีย ส้ม หม่ามิง เก๊าะดีใจอ่า.....ดีจาย ดีจายยยยย
อยู่กะพี่ๆๆเพื่อนๆๆกลุ่มนี้เเล๊นชอบที่สุดเลย......เหมือนได้กลัยไปเปนเด็กน้อยอีกครั้งเหมือนตอนที่ไปเที่ยว
ที่ไต้หวัน..............ได้ดูหนังอย่างที่อยากดู แม้เวลาจะมะค่อยอำนวย แต่วาวาก้อยังดันทุรังไปดูอะเเหละเนอะ
การเรียนก็ยังมั่วๆๆอยู่ ยังไงเด๋วก็ปรับตัวได้เองแหละ วาวาสามารถอยู่เเล้วอ่า
ตอนนี้เหมือนตัวเองจะต้องโตขึ้นมากเลยอยู่แบบต้องดูเเลตัวเองเเล้ว เรียนก็ไม่มีคนมาคอยดุ คอยว่า
ถ้าเอาตัวเองไม่อยู่ละก้อ ยุ่งเเน่ๆๆๆ วาวาเอ๋ย..........เพราะตอนนี้เหมือนจะเอาตัวเองไม่ค่อยอยู่แล้ววะ
อารมณ์ตอนนี้ วาวาออกจะเซ็งๆๆ เฟลๆๆ เพราะ พี่ๆๆจะไปเรียนต่อกันโหมดแล๊น ก็ดีเด่ ไปเรียนต่อ แต่วาวา
ก็แอบเฟลนะเฟร้ย ไปกันยกแก๊งเลย งานนี้วาวาคงจะได้รู้ว่าเหงาจิงๆๆมันเป็นไง....วาวาคงคิดถึงพี่ๆแย่
แล้วไม่ใช่อะไรหรอก ก็จะบินกันเร็วๆๆนี้ทุกคน แล้วช่วงนี้ที่คณะก้อมีงานละคร ซึ่งเตรียมจะยุ่งมั่กๆๆ วาวาจะโดด
มันก้อกระไรอยู่ แต่ใจมันก็อยากจะออกมาเจอพี่ๆๆให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเวลาที่จะได้เจอกันมันก้อ
น้อยลงไปทุกๆวัน แล้วแบบนี้จะให้ทำงัยดีอ่า
เพื่อนๆๆ วาวาขอเลวได้มั้ยอ่า ถ้าจะโดดงานที่คณะมาเจอพี่ๆๆกลุ่มนี้บ่อยๆๆ ซึ่งก็ไม่ใช่พี่ที่คณะเลย ก็มัน
สำมะคัญต่อจิตใจวาวานี่หว่าพี่ๆๆเหมือนเปนพี่แท้ๆๆของวาวานิ ช่วยมะได้อ่า ก้อคนมันรักไปแล้วให้ทำไง
เบร้ยยย...เกี่ยวมั้ยเนี้ยะ....กร๊ากกกกกก
ที่กล่าวมาคงเปนอารมณ์ตอนนี้เเหละ มะรุจะบอกใครดี เหมือนจะเศร้าอ่า
มะรุจะเขียนรัยเเล้ว ว่างๆๆค่อยมาโม้ใหม่ละกัน
edit @ 2005/08/08 01:19:12
edit @ 2005/08/09 00:08:05
อ้าววว หน้าตาคุ้นๆๆๆๆ ก้อสถานภาพของตัวเองขณะนี้..... ควาย....ซะ คนมันขี้เกียจอ่านสือนิ